Vredespaleis
Winkelwagen

Persberichten ICJ

Persberichten PCA

Hoogleraar burgerlijk recht Carla Sieburgh nieuw bestuurslid Carnegie Stichting – Vredespaleis

De Carnegie Stichting, eigenaar en beheerder van het Vredespaleis, verwelkomt prof. mr. Carla Sieburgh als nieuw lid van het bestuur. De hoogleraar is per koninklijk besluit met ingang van 1 februari 2026 benoemd tot bestuurslid. Tijdens de bestuursvergadering van 16 februari 2026 is Sieburgh officieel gestart en zal zij de komende jaren verantwoordelijk zijn voor de juridische portefeuille.

Nieuw bestuurslid Carnegie Stichting prof. mr. Carla Sieburgh


Academische expertise en internationale ervaring

Prof. mr. Sieburgh is een vooraanstaand jurist met ruime ervaring in de rechterlijke macht, de wetenschap en internationale juridische samenwerking. Van 2017 tot 2024 was zij raadsheer in de Hoge Raad der Nederlanden en in die hoedanigheid tevens Staatsraad in buitengewone dienst bij de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Daarnaast was zij lid van de Commissie Rechtseenheid, waarin de hoogste Nederlandse rechtscolleges samenwerken aan consistentie tussen het civiele recht en het bestuursrecht.

Naast haar rechterlijke loopbaan heeft Carla Sieburgh een lange academische staat van dienst. Zij is sinds 2003 hoogleraar burgerlijk recht en sinds 2010 onderzoekshoogleraar burgerlijk recht aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Vanaf 2010 is zij lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Haar wetenschappelijk werk speelt zich grotendeels af in internationale context en omvat onder meer publicaties op het gebied van het Europese- en privaatrecht. Mede op haar initiatief heeft Sieburgh, samen met een divers samengestelde groep internationale onderzoekers, het lus Commune Casebook European Law and Private Law gerealiseerd, waarbij Europees recht en privaatrecht gecombineerd worden.

Op het gebied van internationaal recht vervult Sieburgh diverse bestuurlijke en adviserende functies. Zo is zij namens Nederland lid van de Bestuursraad (Governing Council) van UNIDROIT (Institut International pour l’Unification du Droit Privé) en voorzitter van de Asser-adviesraad.

Betrokkenheid bij de missie van het Vredespaleis
De loopbaan van Carla Sieburgh wordt gekenmerkt door samenwerking en het verbinden van uiteenlopende experts en disciplines. Zo was zij bij de Hoge Raad niet alleen raadsheer, maar ook actief als ‘liaison officer’ tussen civiel-, straf- en belastingrecht, een rol waarin zij verschillende perspectieven samenbracht om tot gezamenlijke oplossingen te komen. Sieburgh kijkt ernaar uit om haar ervaring en expertise in te zetten voor het Vredespaleis:
“Ik ben doordrongen van het grote belang voor het internationale publiek- en privaatrecht van de instellingen die in het Vredespaleis zijn gevestigd – het Internationaal Gerechtshof, het Permanent Hof van Arbitrage, de Haagse Academie voor Internationaal Recht en de Bibliotheek. Het is een bijzonder voorrecht én een verantwoordelijkheid om bij te dragen aan goed bestuur, maatschappelijke verantwoordelijkheid, de toekomstbestendige instandhouding van het cultureel erfgoed en de ondersteuning van de doelen en waarden van deze instellingen.”

Bestuur Carnegie Stichting
Het bestuur van de Carnegie Stichting telt zes leden die gezamenlijk de verantwoordelijkheid dragen voor het beheer en behoud van het Vredespaleis en voor de ondersteuning van de daarin gevestigde instellingen. Prof. mr. Carla Sieburgh werd per koninklijk besluit benoemd tot bestuurslid en werd tijdens de bestuursvergadering van 16 februari 2026 officieel welkom geheten. Zij volgt mr. Els Wesseling-van Gent op, van wie de bestuurstermijn afloopt. Het bestuur dankt haar voor haar waardevolle inzet en betrokkenheid in de afgelopen periode.

Americas Youth Advocacy Team ontvangt Youth Carnegie Peace Prize 2025

Op 12 december 2025 werd het Americas Youth Advocacy Team (Am-YAT) in het Haagse Vredespaleis onderscheiden met de Youth Carnegie Peace Prize. De organisatie werd erkend voor haar innovatieve aanpak om vredesopbouw toegankelijk te maken, jonge vredestichters in heel Amerika met elkaar te verbinden en beleidsmakers actief te betrekken bij het bevorderen van jeugdparticipatie in vredesprocessen.

De laureaat
Het Americas Youth Advocacy Team (Am-YAT), opgericht in mei 2024 onder de paraplu van het United Network of Young Peacebuilders (UNOY), is een dynamisch netwerk dat 25 jonge vredestichters uit 16 door jongeren geleide organisaties in Amerika verenigt. De missie is het versterken van jeugdgedreven belangenbehartiging en het bevorderen van de implementatie van internationale en regionale kaders voor jeugd, vrede en veiligheid door middel van onderzoek, workshops, campagnes en lokale initiatieven.

In april 2025 lanceerde Am-YAT zijn toonaangevende rapport Catalyst for Change, een op feiten gebaseerde publicatie die kritieke gaten in onderzoek naar jongeren en vrede adresseert en praktische hulpmiddelen biedt voor betrokken partijen om de deelname van jongeren aan vredesopbouw te ondersteunen. Het rapport richt zich op drie kernthema’s: jeugdparticipatie bij conflictbemiddeling, belangenbehartiging voor mensen- en milieurechten en eenheid in diversiteit. Het presenteert inspirerende lokale initiatieven en biedt concrete aanbevelingen voor beleidsmakers. Door intersectionele samenwerking te bevorderen, te investeren in onderwijs en intercultureel dialoog te stimuleren, schetst Catalyst for Change een routekaart om polarisatie tegen te gaan en duurzame vrede te bevorderen.

Juryrapport
De jury van de Youth Carnegie Peace Prize lichtte toe: “Werken aan vrede kan soms abstract lijken, en het analyseren van cijfers en statistieken kan als droge kost overkomen. De jongeren van het Americas Youth Advocacy Team weten ideeën en cijfers tot leven te brengen in alledaagse ervaringen: Ze vullen lacunes in bestaand onderzoek naar jongeren, vrede en veiligheid, maken het toegankelijk voor een breed publiek en zoeken actief de dialoog met beleidsmakers – en dat alles terwijl ze jonge vredesopbouwers in Noord-Amerika, het Caribisch gebied en Latijns-Amerika met elkaar verbinden. Am-YAT en hun rapport fungeren als een strategisch instrument om jeugdparticipatie te bevorderen, investeringen in jeugdgedreven vredesinitiatieven te mobiliseren en een sterk gevoel van empowerment te stimuleren.”

Youth Carnegie Peace Prize
De Carnegie Stichting, eigenaar en beheerder van het Vredespaleis, reikt samen met de Youth Peace Initiative elke twee jaar de Youth Carnegie Peace Prize uit om uitzonderlijke best practices van jonge personen of jongerenorganisaties in de schijnwerpers te zetten. De prijs erkent het werk van jonge vredestichters en wil anderen aanmoedigen om hun eigen projecten op te starten. In 2023 won de internationale jongerenbeweging World’s Youth for Climate Justice de prijs voor haar toegewijde strijd tegen klimaatverandering door middel van internationaal recht en voor het bepleiten van klimaatrechtvaardigheid.

Opname prijsuitreiking
De opname van de prijsuitreiking kan hier bekeken worden:


Photos Award Ceremony

Van Vredespaleis tot Nobelprijs: eerbetoon aan Bertha von Suttner

Op 10 december 2025 is het 120 jaar geleden dat Bertha von Suttner als eerste vrouw de Nobelprijs voor de Vrede ontving. De Oostenrijkse Von Suttner was actief in de internationale vredesbeweging en leverde een belangrijke bijdrage aan de totstandkoming van het Vredespaleis. Rondom het Vredespaleis worden de komende dagen diverse activiteiten georganiseerd om het levenswerk van deze vredesactiviste te eren en toegankelijk te maken voor de huidige generatie.

Bertha von Suttner
Bertha von Suttner (1843–1914) was een Oostenrijkse schrijfster en pacifiste die een sleutelrol speelde in de internationale vredesbeweging. Zij werd wereldberoemd met haar boek Die Waffen nieder! (De wapens neer!, 1889), een klassieker tegen oorlog en militarisme. Als vicevoorzitter van het Internationale Vredesbureau pleitte zij onvermoeibaar voor arbitrage als alternatief voor oorlog. Haar briefwisselingen met Alfred Nobel inspireerden hem tot het instellen van de Nobelprijs voor de Vrede, die zij in 1905 als eerste vrouw ontving.

Von Suttner en het Vredespaleis
Tijdens de Eerste Haagse Vredesconferentie, die in 1899 drie maanden lang in Den Haag plaatsvond, speelde Bertha von Suttner achter de schermen een belangrijke rol. Zij was weliswaar geen diplomate en dus geen officiële deelnemer aan de conferentie, maar zij organiseerde regelmatig theesalons, onder andere in het Kurhaus, om diplomaten van haar ideeën te overtuigen.
Haar activisme was succesvol: de landen die deelnamen aan de Vredesconferentie richtten onder andere het Permanent Hof van Arbitrage op om conflicten vreedzaam te beslechten. In het verlengde daarvan werd het Vredespaleis gebouwd als onderdak voor dit hof. Tijdens de opening op 28 augustus 1913 was Bertha von Suttner als eregast aanwezig, een jaar voor haar overlijden.

Over het Vredespaleis schreef Von Suttner in 1913: “Aan […] conferenties, verdragen, tribunalen enzovoort werken de pacifisten sinds ongeveer twee decennia onafgebroken en standvastig verder. Deze zaken hebben ook hun stoffelijke vormen nodig, hun ver zichtbare symbolen, hun verblijfplaatsen. De oorlog, die sinds duizenden jaren de aarde beheerst, heeft geen gebrek aan monumenten en paleizen. De vrede […] bezit tot nu toe slechts één prachtbouw: het paleis dat Andrew Carnegie heeft opgericht in de geboortestad van het Permanent Hof van Arbitrage.”

Tegenwoordig huisvest het Vredespaleis naast het Permanent Hof van Arbitrage ook het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties, de Haagse Academie voor Internationaal Recht en een van de meest toonaangevende bibliotheken op het gebied van internationaal recht. De boeken, aantekeningen en briefwisselingen van Von Suttner maken deel uit van de collectie van deze bibliotheek.

Tentoonstelling Bezoekerscentrum
Het bezoekerscentrum van het Vredespaleis presenteert een kleine tentoonstelling gewijd aan het levenswerk van Bertha von Suttner. Naast bewegend beeld, haar originele aantekeningen en haar boeken is ook Bertha’s Bureau te zien: een replica van bureau waaraan van Suttner haar invloedrijk werk geschreven heeft en dat op een foto te zien is. Bezoekers worden uitgenodigd om plaats te nemen aan dit bureau en, met het Vredespaleis op de achtergrond, hun eigen gedachten over vrede op te schrijven. Dit kan onder andere op een speciale aanzichtkaart met het portret van Bertha, die direct via het Visitors Centre kan worden verstuurd. In de winkel van het bezoekerscentrum is bovendien ook een nieuwe Nederlandse vertaling van haar beroemde boek De wapens neer! te vinden.

Borstbeeld Bertha von Suttner op Carnegieplein
De Haagse kunstenares Ingrid Rollema heeft een borstbeeld gemaakt van de jonge Bertha von Suttner. De bronzen figuur is bevestigd op een loop van een oud kanon, een houwitser die ook wel “Dikke Bertha” wordt genoemd. Dit beeld is in 2013, ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van het Vredespaleis, geschonken aan de gemeente Den Haag. Het kunstwerk krijgt nu een openbare plek op het Carnegieplein voor het Vredespaleis, zodat het voor iedereen zichtbaar is. Wethouder Mariëlle Vavier van de gemeente Den Haag zal het Bertha-beeld op 10 december om 15.30 uur feestelijk onthullen.

Conferentie Vrouwen & Vrede
Op 9 en 10 december organiseren de Alliance Française en de Franse ambassade in Den Haag, in samenwerking met de gemeente Den Haag, de conferentie Vrouwen en Vrede. De tweede deel van de conferentie op 10 december zal plaatsvinden in het Auditorium van het Vredespaleis. Het programma omvat inspirerende toespraken, rondetafelgesprekken en als hoogtepunt de uitreiking van de eerste Bertha von Suttner Vredesprijs 2025.

Podcast
In de nieuwste aflevering van de podcastserie Verhalen van Hollands Buiten staat de geschiedenis van het Vredespaleis centraal, met bijzondere aandacht voor Bertha von Suttner. Haar persoonlijke dagboeknotities bieden een uniek inkijkje in de internationale vredesbeweging en de ontstaansgeschiedenis van het Vredespaleis. Deze aflevering van Stichting Monument en Verhaal laat zien hoe haar idealen en inzet hebben bijgedragen aan het ontstaan van deze wereldberoemde “Temple of Peace”. De podcast is te beluisteren bij alle bekende streamingdiensten.

Sculptur: Bertha von Suttner, Die Waffen nieder, Ingrid Rollema

Het Bertha-bureau in het Bezoekerscentrum van het Vredespaleis

Architect Diederik Dam nieuw bestuurslid Carnegie Stichting – Vredespaleis

De Carnegie Stichting kondigt met trots aan dat architect Diederik Dam per 1 juli 2025 toetreedt als nieuw bestuurslid van de Carnegie Stichting, eigenaar en beheerder van het Vredespaleis. Dam neemt de portefeuille ‘erfgoed en vastgoed’ op zich, waarbij zijn uitgebreide expertise uitstekend aansluit bij de bouwkundige uitdagingen waarvoor het historische Vredespaleis staat.

Architect Diederik Dam: drie generaties vakmanschap
Diederik Dam vertegenwoordigt de derde generatie binnen een vooraanstaande architectenfamilie. Na zijn afstuderen aan de Technische Universiteit Delft in 1993 trad hij toe tot het Amsterdamse bureau Dam & Partners Architecten, dat zijn vader prof. Cees Dam in 1962 had opgericht. Onder Diederiks leiding is het bureau uitgegroeid tot een veelzijdige en toonaangevende ontwerppraktijk met een indrukwekkend portfolio.

Dam & Partners Architecten realiseert projecten die variëren van complexe stedelijke ontwikkelingen, theaters, stadhuizen en kantoren tot hotels, woongebouwen, villa’s, interieurs en meubels. Deze brede ervaring met zowel monumentale als hedendaagse architectuur maakt Dam tot een waardevolle aanwinst voor de Carnegie Stichting.

“Mijn architectonische visie richt zich op het creëren van ontwerpen die zowel flexibel als duurzaam zijn, met een nadruk op elegantie en tijdloosheid,” aldus Dam. “Ik kijk ernaar uit om mijn expertise in te zetten voor het Vredespaleis en te helpen dit monumentale erfgoed te behouden en tegelijkertijd toekomstbestendig te maken.”

Het Vredespaleis: een uniek internationaal monument
Het Vredespaleis opende in 1913 zijn deuren en huisvest sindsdien het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties, het Permanent Hof van Arbitrage, de Haagse Academie voor Internationaal Recht en een gerenommeerde bibliotheek voor internationaal recht. Het paleis draagt zowel de status van Rijksmonument als het Europees Erfgoedlabel.

Sinds de opening hebben landen wereldwijd bouwmaterialen en kunstwerken geschonken als uitdrukking van hun steun voor het paleis. Hierdoor is het Vredespaleis een gebouw van ongekende internationale allure geworden, met een verrassende verscheidenheid aan vormen en kleuren.

Ook architectonisch weerspiegelt het paleis een rijke diversiteit aan invloeden. Tijdens een wereldwijde ontwerpwedstrijd in 1904 dienden 216 architecten hun plannen in. Een internationale jury onder voorzitterschap van Pierre Cuypers koos de Franse architect Louis Marie Cordonnier als winnaar. Zijn ontwerp werd onder toezicht en met medewerking van de Nederlandse architect Johan van der Steur gerealiseerd.

Uitdaging voor de toekomst
Piet Hein Donner, voorzitter van de Carnegie Stichting, benadrukt het belang van Dams aanstelling: “Het Vredespaleis is een gezamenlijke prestatie van vele landen. Zowel de geschiedenis, het gebouw zelf als de instellingen die erin gehuisvest zijn, zijn uniek in hun soort. In meer dan 112 jaar heeft het paleis zijn functie, oorspronkelijke vorm en alle interieurdetails behouden.”

“We staan nu voor de belangrijke taak om dit monument voor toekomstige generaties te bewaren, terwijl we het tegelijkertijd moeten aanpassen aan hedendaagse behoeften van de gebruikers. Ik ben zeer verheugd dat Diederik Dam ons bij deze uitdaging zal ondersteunen met zijn frisse blik, expertise en ruime ervaring. Ik kijk uit naar onze samenwerking.”

Bestuur Carnegie Stichting
Het bestuur van de Carnegie Stichting bestaat uit zes leden die bij koninklijk besluit worden benoemd. Gezamenlijk zijn zij verantwoordelijk voor het beheer en de instandhouding van het Vredespaleis en de ondersteuning van de daarin gevestigde instellingen. Diederik Dam volgt Marinke Steenhuis op, die deze functie sinds 2017 met grote toewijding heeft vervuld.

Diederik Dam, foto: Liselore Chevalier

Vredespaleis ontvangt bekroonde postzegelcollectie ‘The League of Nations: No Guarantee for Peace’

Er zijn talloze manieren om geschiedenis vast te leggen, te reconstrueren en te vertellen. Anton van Deutekom had een unieke methode gevonden: hij bracht verhalen tot leven met postzegels. Zijn bekroonde collectie, “The League of Nations: No Guarantee for Peace”, is nu overgedragen aan de bibliotheek van het Vredespaleis.

Collectie
De postzegelcollectie ‘The League of Nations: No Guarantee for Peace’ omvat 132 bladen met ongeveer 500 postzegels. De oudste postzegels dateren uit het jaar 1899; het jaar waarin de Eerste Vredesconferentie plaatsvond in Den Haag. Deze conferentie wordt gezien als het startschot voor de oprichting van het Vredespaleis. Een ander opmerkelijk voorbeeld uit de collectie is een postzegel uit 1920, uitgegeven ter ere van de oprichting van de Volkenbond.

Filatelist Anton J.J.M. van Deutekom (1951-2024) heeft deze postzegelverzameling voorzien van context bestaande uit begeleidende verhalen en historische feiten. Zo ontstond een complete collectie over de Volkenbond, de voorganger van de Verenigde Naties. Met deze gedetailleerde documentatie en de bijzondere en zeldzame postzegels heeft Van Deutekom drie gouden medailles op drie verschillende continenten gewonnen. De waarde van de collectie ‘The League of Nations: No Guarantee for Peace’ wordt geschat op €400.000.

Overdracht
Formeel werd de bijzondere collectie al in 2008 overgedragen aan de Bibliotheek van het Vredespaleis, maar de postzegels verbleven in bruikleen bij Anton van Deutekom. Nadat hij begin 2024 overleed, werd door zijn executeur alles in gang gezet om de collectie definitief over te dragen. Karin Lodder, manager van de Bibliotheek van het Vredespaleis, kon de collectie in april 2025 in ontvangst nemen en licht toe: “Naast de meer dan een miljoen boeken over internationaal recht, beheert de Bibliotheek van het Vredespaleis ook bijzondere collecties. Deze omvatten een beeldcollectie met unieke posters, foto’s, cartoons, portretten en kaarten over oorlog en vrede, evenals een collectie met originele werken van Hugo de Groot uit de 17e eeuw. We zijn bijzonder trots om nu ook de postzegelverzameling over de Volkenbond aan onze uitgebreide collectie toe te voegen.”

Tentoonstellingen
Filatelist Van Deutekom heeft zijn omvangrijke collectie op diverse internationale tentoonstellingen geëxposeerd, onder meer in Maastricht (1995), Wenen (2000), Bangkok (2003), Brno (2005) en Washington (2006).
De waardevolle collectie over de League of Nations bevindt zich op dit moment veilig opgeborgen in een kluis, maar de Carnegie Stichting onderzoekt de mogelijkheden om de postzegels op termijn beschikbaar te stellen door digitalisering of het organiseren van deeltentoonstellingen.

Carnegie Stichting – Vredespaleis
In het Vredespaleis zijn het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties en het Permanent Hof van Arbitrage gevestigd, alsmede de Haagse Academie voor Internationaal Recht. De Carnegie Stichting is eigenaar van het Vredespaleis: het wereldwijde icoon van Vrede door Recht. De Carnegie Stichting ondersteunt bovengenoemde instellingen en beheert de Bibliotheek van het Vredespaleis.

Kunstwerk in het Vredespaleis na 112 jaar voor het eerst in kleur te zien

In de Kleine Rechtszaal van het Vredespaleis hangt het monochrome schilderij “La Glorification de la Paix” van Luc Olivier Merson. Dit werk is kleurloos gebleven omdat de kunstenaar overleed voordat hij zijn werk kon voltooien. Dankzij de oplettendheid van Benoît Cordonnier, achterkleinzoon van de architect van het Vredespaleis Louis Marie Cordonnier, kan men nu voor het eerst zien hoe het kunstwerk er in kleur zou hebben uitgezien. 
 
Aanwinst gouache-tekening 
Meer dan 50 landen hebben tijdens de bouw van het Vredespaleis (1907-1913) bouwmaterialen of kunstwerken bijgedragen om hun steun te betuigen. De Franse regering doneerde destijds drie schilderijen waarvan één, La Glorification de la Paix, sinds 1913 in de Kleine Rechtszaal van het Vredespaleis hangt. Het is een levensgrote studie in monochrome bruintinten die later zou worden vervangen door het uiteindelijke Gobelin-tapijt met hetzelfde motief in kleur. De kunstenaar Luc Olivier Merson overleed echter in 1920 voordat de gobelin gereed was en zo is het 3,5 x 4,25 meter grote ontwerp uit 1913 altijd in de rechtszaal blijven hangen. 
 
Recent nam Benoît Cordonnier contact op met de Carnegie Stichting, eigenaar en beheerder van het Vredespaleis. De Fransman is de achterkleinzoon van de architect van het Vredespaleis, Louis Marie Cordonnier. Het bleek dat zich in het familiearchief van de Cordonniers een schilderij in kleur bevond van La Glorification de la Paix. Dit gouache-schilderij is een voorstudie van het kunstwerk die de schilder Merson in 1917 cadeau heeft gegeven aan de architect Cordonnier, zo blijkt uit een inscriptie op de achterkant. 
 
Met middelen die de Carnegie Stichting uit een nalatenschap ontving, was zij nu in staat deze gouache-schildering te verwerven. Voor het eerst sinds het ophangen van het schilderij 112 jaar geleden kunnen zowel bezoekers als partijen betrokken bij een rechtszaak nu zien hoe het kunstwerk bedoeld was. Jacobine Wieringa, conservator bij de Carnegie Stichting, is enthousiast over de aankoop: “Door deze gouache begrijpen wij hoe Merson het uiteindelijke kunstwerk voor zich zag; we kunnen het opeens door zijn ogen zien. La Glorification de la Paix krijgt na meer dan een eeuw opeens een nieuwe dimensie erbij.” 
 
Betekenis schilderij 
Het doek toont de godin van de vrede die op haar troon zit en Mars, de god van de oorlog, hindert op te staan door haar voeten op hem te zetten. De vredesgodin wordt omringd door deugden en allegorieën die bijdragen aan vrede en baat hebben bij een vredig bestaan. In haar linkerhand houdt de godin een duif en in haar rechterhand een olijftak, beide oude symbolen van vrede. Achter haar kondigen engelen de triomf van de vrede aan. Aan de linkerkant van het doek zijn de volgende personificaties afgebeeld: rechtvaardigheid, wijsheid, de kunsten en de rede. De rechterkant van het doek toont personages die staan voor werk, standvastigheid, eenheid en wetenschap. 
 
Bestemming La Glorification de la Paix 
Het gouache-schilderij verkeert dankzij de zorgvuldige bewaring in het archief van de familie Cordonnier in uitstekende staat. Om het kunstwerk toekomstbestendig te maken, zal de Carnegie Stichting conserveringsmaatregelen nemen zoals het plaatsen van museumglas en het controleren van het originele passe-partout.  
Iljan van Hardevelt, directeur van de Carnegie Stichting, verklaart: “Het gekleurde gouache-schilderij zullen wij dicht bij het grote monochrome doek tentoonstellen. Door de kunstwerken bij elkaar te plaatsen in de Kleine Rechtszaal wordt het wensbeeld van ‘Vrede door Recht’ nu letterlijk ingekleurd.”

Carnegie Stichting – Vredespaleis
De Carnegie Stichting is de eigenaar en beheerder van het Vredespaleis in Den Haag. In het Vredespaleis zijn het Permanent Hof van Arbitrage, het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties, de Haagse Academie voor Internationaal Recht en de Bibliotheek van het Vredespaleis gehuisvest. 

Benoît Cordonnier en Iljan van Hardevelt in de Kleine Rechtszaal van het Vredespaleis

 

Luc Olivier Merson, Gouache “La Glorification de la Paix”, 1917

 

Luc Olivier Merson, monochrome painting “La Glorification de la Paix”, 1920

Terugkeer van 114 jaar oud Hereke tapijt naar het Vredespaleis na restauratie in Turkije

Meer dan 40 landen hebben bijgedragen aan de bouw van het Vredespaleis door kunstwerken of bouwmaterialen te schenken. Het grootste handgeweven tapijt buiten Turkije werd in 1911 door het Ottomaanse Rijk geschonken en is nu uitgebreid gerestaureerd in zijn plaats van oorsprong, waarbij wetenschap en traditioneel vakmanschap zijn gecombineerd. Na een afwezigheid van bijna twee jaar is het 160 vierkante meter grote tapijt nu teruggekeerd naar het Vredespaleis.

Hereke tapijt
Het tapijt van het Vredespaleis heeft een kenmerkend geometrisch Hereke-patroon en bestaat uit 13.704.480 Turkse “Gördes”-knopen. Het heeft een grootte van 160 m² en weegt ongeveer 700 kilogram. Het tapijt siert de vloer van de Japanse Zaal, een van de meest statige zalen van het paleis. Veel conferenties en hoorzittingen, vooral van het Permanent Hof van Arbitrage, worden in deze zaal gehouden. Hoewel Hereke tapijten bekend staan om hun lange levensduur en duurzaamheid, was het Hereke tapijt in het Vredespaleis toe aan restauratie vanwege het intensieve gebruik van deze conferentiezaal. Het Turkse Ministerie van Cultuur en Toerisme bood aan om het tapijt door specialisten in Turkije te laten restaureren.

Logistiek en restauratie
Na het ondertekenen van een protocol tussen de Carnegie Stichting, eigenaar en beheerder van het Vredespaleis, en de Turkse regering in januari 2023, werden de complexe logistieke plannen opgesteld en begon het tapijt in maart 2023 aan zijn reis. Het werd eerst naar het bedrijf Icat in Cruquius in het noorden van Nederland gebracht voor een grondige reiniging. Vervolgens werd het Hereke tapijt per vrachtwagen vervoerd naar Sultanhanı in de Turkse provincie Aksaray. Kort na aankomst reisde een Nederlandse delegatie in november 2023 naar Aksaray om meer te leren over het aanstaande restauratieproces.

Er werd een conserverings- en restauratieplan opgesteld in acht fasen, waarbij verschillende gebieden zoals traditioneel vakmanschap, chemische analyse en restauratietechnieken werden gecombineerd. In een digitale omgeving werd het tapijt verdeeld in 280 gelijke stukken van een halve vierkante meter, en schade werd gedocumenteerd met behulp van de nieuwste technologie. Tijdens deze onderzoeken werden 15 verschillende soorten schade vastgesteld, waarbij bleek dat de meest significante schade slijtage is, veroorzaakt door gebruik van meubels en lopen op het tapijt.

Om te bepalen welke garens meer dan 100 jaar geleden werden gebruikt om het tapijt te weven en welke kleuren werden gebruikt, kreeg het team van experts ondersteuning van de analyselaboratoria van het Turkse Ministerie van Energie (TENMAK – Turkish Energy Nuclear and Mineral Research Council) in Ankara. In overeenstemming met de analyseresultaten van micro-monsters die van verschillende delen van het tapijtoppervlak werden genomen, werden reparatiegarens geleverd die overeenkwamen met de oorspronkelijke garentypes van het tapijt. De kleuren van het tapijt werden bepaald door middel van colorimetrische tests ter plaatse. De garens werden vervolgens geverfd met natuurlijke pigmenten afkomstig van planten en wortels en volgens traditionele methoden.

Een zeer bekwaam team van ervaren ambachtslieden, die ook tapijten voor Buckingham Palace in Londen hebben gerestaureerd, begon vervolgens met de restauratiewerkzaamheden.

Terugkeer ceremonie
Na ongeveer een jaar te hebben besteed aan het repareren van het tapijt, dat een belangrijk onderdeel is van het culturele erfgoed van het Vredespaleis, keerde het in januari 2025 terug naar zijn plaats in de Japanse Zaal van het paleis. Het werd onthuld tijdens een feestelijke ceremonie op donderdag 9 januari 2025. Tijdens de ceremonie hielden Piet Hein Donner, voorzitter van de Carnegie Stichting, Z.E. Selçuk Ünal, ambassadeur van de Republiek Turkije in Nederland, Dr. Hab. Marcin Czepelak, secretaris – generaal van het Permanent Hof van Arbitrage, en Z.E. Mehmet Nuri Ersoy, minister van Cultuur en Toerisme van de Republiek Turkije, korte toespraken.

Vredespaleis
Het Vredespaleis in Den Haag, Nederland, is het wereldwijde symbool van rechtspraak en vrede. Het opende zijn deuren in 1913 en heeft sindsdien het ideaal van “Vrede door Recht” gediend. Tegenwoordig huisvest het paleis het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties, het Permanent Hof van Arbitrage, de Haagse Academie voor Internationaal Recht en de bibliotheek van het Vredespaleis. Het Vredespaleis is eigendom van en wordt beheerd door de Carnegie Stichting.

In 1907, toen de eerste steen van het Vredespaleis werd gelegd, werden landen gevraagd bij te dragen aan de bouw van het paleis. Meer dan 40 landen gaven gehoor aan deze oproep en schonken kunstwerken zoals schilderijen en vazen, of bouwmaterialen zoals hout en marmer. Op deze manier is het Vredespaleis niet alleen een plaats vóór de wereld, maar ook ván de wereld.

 


Toespraken tijdens de ceremonie (Engels)

Carnegie Wateler Vredesprijs uitgereikt aan Nederlandse Krijgsmacht

Vandaag ontving de Nederlandse Krijgsmacht de Carnegie Wateler Vredesprijs, de op één na oudste vredesprijs ter wereld. Deze eer werd toegekend aan de Koninklijke Marine, de Landmacht, de Luchtmacht en de Marechaussee voor hun inzet in meer dan 80 vredesmissies wereldwijd.

Meer dan 200 gasten, waaronder 35 ambassadeurs, minister Ruben Brekelmans, minister David van Weel en vele militairen, verzamelden zich in het Auditorium van het Vredespaleis voor de feestelijke prijsuitreiking. Piet Hein Donner, minister van Staat en voorzitter van de Carnegie Stichting, en dr. Elisabeth Wesseling-van Gent, voorzitter van de jury, overhandigden de prijs aan generaal Onno Eichelsheim, Commandant der Strijdkrachten.

Laureaat
“Ik weet dat het voor sommigen misschien vreemd is om iemand in een militair uniform over vrede te horen praten,” verklaarde generaal Eichelsheim, die de Vredesprijs namens de gehele Krijgsmacht in ontvangst nam. In zijn toespraak lichtte de generaal uiteenlopende vredesmissies toe, evenals de huidige en toekomstige inzetmogelijkheden. Eichelsheim benadrukte dat Nederland het enige land ter wereld is dat de ontwikkeling van de internationale rechtsorde in zijn grondwet heeft vastgelegd, en waarschuwde dat deze onder druk staat. “Het zien van de duisternis van de oorlog hielp me om het licht nog meer te waarderen. Vrede. Vrijheid. Democratie. Rechtsstaat. Menselijkheid voor elkaar. We zullen nooit uit het oog verliezen wat we willen beschermen: een vrije democratie, de internationale rechtsorde en de soevereiniteit van staten. We zullen blijven deelnemen aan missies om deze waarden te beschermen en te bevorderen,” aldus de Commandant der Strijdkrachten.

Juryrapport
De jury van de Vredesprijs licht de keuze van de laureaat als volgt toe:
“De Nederlandse Krijgsmacht, bestaande uit de Koninklijke Landmacht, Luchtmacht, Marine en Marechaussee, speelt een cruciale rol in vredeshandhaving, vredesopbouw en stabiliteit. Al in 1913, lang voordat de Verenigde Naties en VN-vredesmissies bestonden, voerden de Nederlandse strijdkrachten hun eerste vredesmissie uit in Albanië, hetzelfde jaar dat het Vredespaleis zijn deuren opende. Dit toont aan dat men meer dan honderd jaar geleden al inzag dat vredeshandhaving en vredesopbouw vele dimensies hebben.

Na de Tweede Wereldoorlog hebben de Nederlandse strijdkrachten deelgenomen aan meer dan 80 vredesmissies onder de vlaggen van de Verenigde Naties, de NAVO en de Europese Unie. Naast militaire ondersteuning bieden de strijdkrachten ook civiele hulp. Nederlandse militairen zijn vaak betrokken bij het bouwen van infrastructuur, het verlenen van medische zorg, het ondersteunen van lokale gemeenschappen, het trainen van troepen en het handhaven van de rechtsorde.

Met deze prijs willen wij alle Nederlandse militairen danken, die dagelijks hun eigen grenzen verleggen om de grenzen van anderen te beschermen. De leden van de Nederlandse Krijgsmacht zetten hun eigen levens in om wereldwijd democratie en vrede te behouden of op te bouwen.”

Mentale gevolgen en ARQ Nationaal Psychotrauma Centrum
Dr. Tine Molendijk, een interdisciplinair georiënteerde cultureel antropoloog gespecialiseerd in militaire cultuur en ethiek, en Prof. Lonneke Peperkamp, hoogleraar militaire ethiek en leiderschap, belichtten de deelname aan vredesmissies vanuit een ander perspectief. Molendjik beschreef hoe militaire operaties de geestelijke gezondheid van soldaten kunnen beïnvloeden. De Commandant der Strijdkrachten maakte tijdens de prijsuitreiking bekend dat het prijzengeld van 35.000 euro ten goede komt aan het ARQ Nationaal Psychotrauma Centrum.

Orkest Koninklijke Luchtmacht
Het programma werd muzikaal begeleid door het Orkest Koninklijke Luchtmacht, onder leiding van majoor Jasper Staps. Het orkest speelde onder andere “Brothers in Arms” van Dire Straits en speciaal gecomponeerde stukken zoals een Fanfare voor de Vredesprijs. Carnegie’s Peace March, in 1913 gecomponeerd door J.J. van Rosmalen ter gelegenheid van de opening van het Vredespaleis, werd voor de prijsuitreiking nieuw gearrangeerd.

Carnegie Wateler Vredesprijs

De Carnegie Wateler Vredesprijs wordt sinds 1931 uitgereikt in het Vredespaleis. Het bestuur van de Carnegie Stichting eert met deze prijs een persoon of instelling die internationale vrede bevordert, door woord of daad. De prijs werd ingesteld door de Nederlandse bankier Johan Wateler en toevertrouwd aan de Carnegie Stichting. Vandaag werd de Carnegie Wateler Vredesprijs voor de 74e keer uitgereikt.

Carnegie Stichting – Vredespaleis
Het Vredespaleis huisvest het Permanent Hof van Arbitrage, het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties, de Haagse Academie voor Internationaal Recht en de Bibliotheek van het Vredespaleis. De Carnegie Stichting is eigenaar en beheerder van het Vredespaleis.

 


Toespraken
De toespraken die tijdens de prijsuitreiking (in het Engels) werden gehouden zijn hier te vinden:



Livestream
Hieronder is de volledige prijsuitreiking nog een keer te bekijken.