Vredespaleis
Winkelwagen

Japanse delegatie brengt werkbezoek aan het Vredespaleis

Op maandag 16 maart ontving de Carnegie Stichting een Japanse delegatie voor een werkbezoek. Het bezoek vond plaats in het kader van een onderzoeksproject naar historische Japanse ambachts‑ en textielexport tussen 1830 en 1930, met bijzondere aandacht voor de Japanse wandtapijten.

Delegatie en werkbezoek
De Japanse delegatie bestond uit onderzoekers en specialisten verbonden aan diverse universiteiten en instituten in Japan en Europa. Ook de president van het Internationaal Gerechtshof, Z.E. Yuji Iwasawa, voegde zich bij het gezelschap en heette de groep welkom. Daarnaast waren vertegenwoordigers van de Japanse ambassade in Nederland aanwezig. De groep stond onder leiding van professor Miki Sugiura (Hosei University) en professor Misato Ido (Kyoto Institute of Technology). Verder namen onderzoekers met expertise op het gebied van kunstgeschiedenis, textielstudies, antropologie en exportgeschiedenis deel.

Ontvangst en programma
Het gezelschap werd ontvangen door Jacobine Wieringa, Curator Art Collection and Archives van het Vredespaleis, en textielspecialist Emmy de Groot, die meer dan dertig jaar ervaring heeft. Na een inleidende presentatie vanuit de Carnegie Stichting volgde een presentatie over het lopende onderzoeksproject door professor Miki Sugiura, dr. Misato Ido en Keiko Suzuki. Aansluitend kreeg de delegatie de gelegenheid om de Japanse Zaal en de bijbehorende wandtapijten te bezoeken en uitgebreid te bestuderen. Daarnaast konden zij originele ontwerptekeningen en archiefstukken inzien. Het werkbezoek werd afgesloten met een korte rondleiding door het paleis.

Japanse wandtapijten
Japan schonk in 1913 Gôshû‑zijden wandtapijten getiteld Honderd bloemen en honderd vogels in de late lente en vroege zomer. De wandtapijten bestaan uit negen panelen van verschillende grootte. In 1909 kreeg de keizerlijke firma Kawashima Jimbei uit Kyoto de opdracht om deze tapijten te vervaardigen. Ze werden geweven in de traditionele Tsuzure Nishiki‑techniek, een van de meest verfijnde, complexe en zeldzame weeftechnieken ter wereld. De techniek vereist uiterste concentratie, geduld en vakmanschap van de ambachtslieden. Het lopende onderzoek vergroot de kennis over de kunsthistorische waarde, betekenis, materiële staat en het behoud van deze bijzondere tapijten. Het bezoek van de Japanse delegatie levert daarbij een waardevolle bijdrage.

Carnegie Stichting – Vredespaleis
In het Vredespaleis zijn het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties en het Permanent Hof van Arbitrage gevestigd, evenals de Haagse Academie voor Internationaal Recht. De Carnegie Stichting is eigenaar van het Vredespaleis, het wereldwijde icoon van Vrede door Recht. De Carnegie Stichting ondersteunt bovengenoemde instellingen en beheert de Bibliotheek van het Vredespaleis.
De wandtapijten in de Japanse Zaal maken deel uit van de nationale geschenkencollectie van het Vredespaleis, waaraan meer dan veertig landen hebben bijgedragen, zowel met kunstwerken als met bouwmaterialen.

Documentaire: De Kleine Rechtszaal

Het Vredespaleis in Den Haag huisvest twee gerechtshoven: het Permanent Hof van Arbitrage en het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties. In het Vredespaleis bevinden zich meerdere indrukwekkende zalen voor de uiteenlopende zaken, zittingen en activiteiten, maar de meest kenmerkende zijn ongetwijfeld de Kleine Rechtszaal van het Permanente Hof van Arbitrage en de Grote Rechtszaal van het Internationaal Gerechtshof.

In samenwerking met beide hoven heeft de Carnegie Stichting, eigenaar en beheerder van het Vredespaleis, korte documentaires geproduceerd over de twee rechtszalen. De onderstaande documentaire over de Kleine Rechtszaal biedt een gedetailleerd inzicht in het interieur van de zaal, evenals een  overzicht van de activiteiten en zaken die door het Permanent Hof van Arbitrage worden behandeld.

In Memoriam: Hans van den Broek

Met respect en dankbaarheid herdenken wij Hans van den Broek, oud-voorzitter van de Carnegie Stichting, die op 22 februari 2025 overleed. Van 2000 tot 2007 heeft hij met toewijding en visie leidinggegeven aan het bestuur van de stichting.

Onder het voorzitterschap van Hans van den Broek heeft de Carnegie Stichting belangrijke stappen gezet in het bevorderen van internationale vrede en rechtvaardigheid. Met zijn leiderschap en inzet heeft hij onder andere bijgedragen aan het tot stand komen van het nieuwe Academie – en Bibliotheekgebouw dat in 2007 werd geopend. Wij zijn Hans van den Broek dankbaar voor zijn inzet en de impact die hij heeft gehad.

Zijn nalatenschap zal voortleven in de voortdurende inspanningen van de Carnegie Stichting om een rechtvaardigere wereld te bevorderen. Onze gedachten en gevoelens van medeleven gaan uit naar zijn vrouw, kinderen en dierbaren.

100-jarig bestaan Haagse Academie voor Internationaal Recht

Vredespaleis viert 100-jarig bestaan Haagse Academie voor Internationaal Recht

Deze week viert de Haagse Academie voor Internationaal Recht die in het Vredespaleis zetelt haar 100-jarig bestaan. Op 24, 25 en 26 mei wordt in het bijzijn van diverse internationale gasten waaronder diplomaten, politici en vooraanstaande juristen stilgestaan bij de prestaties van de afgelopen eeuw en de plannen en perspectieven voor de toekomst.

“De oprichters van onze instelling begrepen dat de internationale samenleving, waarvan het internationaal recht het fundament is, een instelling als de Academie nodig had om het internationaal recht beter te bestuderen, beter te begrijpen, te verspreiden en te bekritiseren, zodat het verbeterd en geactualiseerd kon worden. De Academie heeft deze rol goed vervuld en heeft hierdoor een unieke plaats ingenomen.”
Met deze woorden opende professor Jean-Marc Thouvenin, secretaris-generaal van de Haagse Academie, vandaag de plechtige zitting in het Vredespaleis. Naast hem hielden talrijke hoogwaardigheidsbekleders zoals Peter Tomka, rechter van het Internationaal Gerechtshof, Piet-Hein Donner, minister van staat en voorzitter van de Carnegie-Stichting, en Jan van Zanen, burgemeester van Den Haag, een toespraak. Meer dan 350 deelnemers woonden de plechtigheid in het Vredespaleis bij waaronder Joan Donoghue, president van het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties en Adia Sakiqi, deken van het Corps Diplomatique.

De Haagse Academie is hét instituut voor onderwijs en onderzoek op het gebied van internationaal publiek- en privaatrecht. Tijdens de populaire zomer- en wintercursussen van de Academie worden jaarlijks meer dan 1.000 studenten, toekomstige juristen en diplomaten, uit de hele wereld opgeleid.
De Nederlander Tobias Asser die in 1911 de Nobelprijs voor de Vrede ontving, hielp bij de oprichting van de Academie door een deel van zijn prijzengeld te schenken. De eerste cursussen van de Haagse Academie voor Internationaal Recht vonden plaats in 1923.

Professor Yves Daudet, president van het curatorium van de Haagse Academie, keek aan het einde van de conferentie hoopvol naar de toekomst: “De cursussen van de Academie zullen de studenten een reeks vraagstukken en reflecties blijven aanbieden die de aan de universiteit verworven kennis aanvullen. Door zich open te stellen voor vernieuwende, soms genegeerde en elementaire aspecten, zullen de studenten hun gedachten kunnen ordenen over een onderwerp waarvan ze het belang hebben ingezien en waarvan ze hebben leren houden, wat essentieel is om het vak goed te beoefenen.”

Na de feestelijke zitting wordt de viering de komende twee dagen voortgezet met een wetenschappelijk colloquium. Tijdens dit colloquium zullen in totaal meer dan 55 experts in het Vredespaleis spreken over de rol en de taken van het internationaal recht bij hedendaagse uitdagingen zoals onder andere epidemieën, aanspraak op de kosmische ruimte en klimaatverandering. Onder de juristen en wetenschappers zijn onder andere de internationaal gerenommeerde Hannah Buxbaum, Philippe Sands en Maurice Kamto.

Het volledige programma van het colloquium is hier te vinden: https://www.hagueacademy.nl/wp-content/uploads/Colloquium-A4-English.pdf.

Yves Daudet, president curatorium Haagse Academie

 

Ter nagedachtenis aan Benjamin Ferencz

Op 103-jarige leeftijd is Benjamin Ferencz (1920-2023) overleden. Ferencz was de laatst levende aanklager van het Proces van Neurenberg. Hij werd op 27-jarige leeftijd hoofdaanklager in een van de twaalf zogenaamde vervolgprocessen waarin oorlogsmisdadigers uit de Tweede Wereldoorlog werden vervolgd. Benjamin Ferencz, wiens motto was ‘Law, not war’, heeft zijn hele carrière gepleit voor de rechtsstaat.

Na de Tweede Wereldoorlog stonden 24 kopstukken van het naziregime terecht in Neurenberg, Duitsland. Dit proces begon op 20 november 1945 en werd geleid door de vier grote geallieerden: de Sovjet-Unie, de Verenigde Staten, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. Zij hadden hiervoor speciaal een internationaal militair tribunaal opgericht. Op 30 september en 1 oktober 1946 werden de vonnissen van de Neurenberg processen uitgesproken. De straffen varieerden van dood tot levenslang, en er werden er drie vrijgesproken. Het Proces van Neurenberg wordt beschouwd als de geboorte van het internationaal strafrecht.

Het Internationaal Gerechtshof (IGH), dat is gehuisvest in het Vredespaleis, is de officiële beschermheer van de archieven van het Proces van Neurenberg. De bestanden werden in 1950 naar het Vredespaleis overgebracht.

Benjamin Ferencz wijdde zijn leven aan de rechtsstaat en pleitte ook voor de oprichting van het Internationaal Strafhof (ICC).

In 2017 bezocht Ferencz het Vredespaleis en leerde hij Haagse schoolkinderen over zijn ervaringen tijdens de oorlog, het Proces van Neurenberg en zijn overtuiging van het internationaal recht. Tijdens dit bezoek eerde de gemeente Den Haag hem voor zijn prestaties door een openbaar voetpad naast het Vredespaleis naar hem te vernoemen.

Een jaar later schonk de stichting van zijn familie, de Planethood Foundation, de gemeente Den Haag een prachtige houten bank met uitzicht op het Vredespaleis.

Bij een bezoek aan het Vredespaleis zei Ferencz: “Overweeg de stelling dat recht, niet oorlog, je gids moet zijn. Als je dat zou kunnen doen, zullen die drie woorden – ‘law, not war’ – elke dag miljarden dollars besparen, om nog maar te zwijgen van de vele miljoenen levens die zullen worden gered. Hoe kun je dat doen? Ik geef je nog drie woorden en drie zinnen: Geef nooit op! Geef nooit op! Geef nooit op!”.

 

Vredesprijs uitgereikt

Vredesbemiddelaar “The Centre for Humanitarian Dialogue (HD)” uit Genève nam vandaag de Carnegie Wateler Vredesprijs 2022 in ontvangst tijdens een ceremonie in het Vredespaleis in Den Haag. De Carnegie Stichting Vredespaleis kent de onderscheiding toe aan HD voor hun ruim 20 jaar lange succes in het beëindigen van gewapende conflicten en hun buitengewoon geduldige, creatieve en discrete aanpak daarbij.

“Deze prijs is een ware inspiratie voor mij en mijn collega’s en wanneer we ons weer eens in een duistere plaats bevinden – wat vaak voorkomt – zal de prijs en de waarde en motivatie erachter ons sterken. Het zal een lichtpunt voor ons zijn”, zei David Harland, directeur van HD.

The Centre for Humanitarian Dialogue – opgericht in 1999 – werkt voorbij de grenzen van de traditionele  diplomatie door discrete, onofficiële contacten te leggen met allerlei actoren (gewapende groepen, regeringen, lokale gemeenschappen en invloedrijke derden) om zo gewapende conflicten te voorkomen dan wel op te lossen.

HD ondersteunde het vredesproces in de Filipijnen en onderhandelde een direct staakt-het-vuren in Libië in 2020, waarmee een einde kwam aan de oorlog in het land. 15 jaar lang droeg HD bij aan de beëindiging van decennialang geweld in Spanje, en kondigde in 2018 aan dat de gewapende Baskische groep ETA werd opgeheven. HD organiseert samen met het Noorse ministerie van buitenlandse zaken het Oslo Forum, algemeen beschouwd als toonaangevend internationaal netwerk voor mediators in gewapende conflicten.

Bij de gesprekken eerder dit jaar tussen Rusland en Ukraine over toegang tot voedsel, boden teams van HD advies en assistentie aan het door de Verenigde Naties en Türkiye geleide ‘Black Sea Grain Initiative’.

Mr. Piet Hein Donner, bestuursvoorzitter van de Carnegie Stichting maakte bovendien bekend dat gisteren een akkoord werd getekend tot stopzetting van de vijandelijkheden in Ethiopië. HD initieerde en ondersteunde dit ‘Obasanjo initiatief’ in de zoektocht naar vrede in het land.

“Ruim 20 jaar lang werkte ‘the Centre’ achter de schermen aan deze zaken, en meer, met een buitengewoon geduldige, creatieve en discrete aanpak, om resultaten te bewerkstelligen die door de traditionele diplomatie nooit bereikt hadden kunnen worden”, aldus Dr. Elisabeth Wesseling-Van Gent, voorzitter van de bestuurscommissie van de Carnegie Wateler Vredesprijs.

Onder de aanwezigen vandaag waren vertegenwoordigers van de internationale gerechtshoven in Den Haag, het corps diplomatique, wethouder Marielle Vavier, en eerdere laureaten zoals vicepremier en minister van Financiën Sigrid Kaag, generaal-majoor b.d. Patrick Cammaert en Rhea Mahanta, oprichter van “The Peacebuilding Project”.

Mahanta ontving in 2021 de Youth Carnegie Peace Prize, maar kon wegens COVID-19 de prijs toen niet in persoon in ontvangst nemen. Vandaag sprak zij de aanwezigen kort toe en had eerder deze week ontmoetingen met vredesorganisaties in Nederland. Volgend jaar zal de Youth Carnegie Peace Prize opnieuw worden uitgereikt aan een jonge vredesstichter. 

_______________________________________________________________________________________________

Opname van de ceremonie op Youtube

Centre for Humanitarian Dialogue ontvangt Carnegie Wateler Vredesprijs 2022 voor wereldwijde conflictbemiddeling

Centre for Humanitarian Dialogue – een non-profit organisatie uit Geneve – ontvangt de Carnegie Wateler Vredesprijs 2022. De vredesprijs wordt eens in de twee jaar uitgereikt door de Carnegie Stichting aan een persoon of instelling die zich op een opvallende wijze heeft ingezet voor de internationale vrede.

De laureaat
Centre for Humanitarion Dialogue (HD) zet zich al meer dan 20 jaar in voor het voorkomen en oplossen van gewapende conflicten door middel van dialoog en bemiddeling. Wat ooit begon met één project in Atjeh, Indonesië, heeft inmiddels geleid tot tientallen belangrijke vredesverdragen wereldwijd.

Sinds 2017 alleen al zijn de verdiensten van HD: de discrete en essentiële ondersteuning bij de door de Verenigde Naties geleide ‘Black Sea Grain Initiative’; een staakt-het-vuren en politieke roadmap in Libië; de ontbinding van ETA in Spanje; de ontwikkeling van een gemeenschappelijke werkwijze voor maritieme wetshandhaving in de Zuid-Chinese Zee; humanitaire toegang in gebieden bezet door Islamitische Staat; en de evacuatie van meer dan 100,000 mensen in direct levensgevaar verkeerden in Syrië.

Op dit moment is HD betrokken bij meer dan 75% van de gewapende conflicten wereldwijd.

“Vrede is de ultieme prijs en we zijn vereerd met deze erkenning van onze inzet voor die prijs”, zegt David Harland, Directeur van HD. “Als neutrale en onafhankelijke organisatie die vaak achter de schermen opereert, waardeert HD deze aanmoediging van onze missie en inspanningen om conflicten op te lossen, oorlogsleed te verzachten en blijvende vrede te waarborgen”.

Het bestuur van de Carnegie Stichting looft de prijs uit aan HD voor haar bewonderenswaardige resultaten en de manier waarop zij partijen bij elkaar brengt en conflicten beëindigd onder meer door inzet van bemiddeling.

In de afgelopen decennia heeft HD laten zien dat veel conflicten opgelost kunnen worden en vredesakkoorden getekend kunnen worden door discreet te werk te gaan, voorbij de grenzen van traditionele diplomatie door partijen te betrekken die moeilijk te bereiken zijn en door gevoelige onderwerpen bespreekbaar te maken.

Ceremonie
De Carnegie Wateler Vredesprijs 2022 wordt op donderdag 3 november uitgereikt aan Centre for Humanitarian Dialogue tijdens een ceremonie in het Auditorium van het Vredespaleis in Den Haag. De prijs – die bestaat uit een geldbedrag van 35.000 euro en een officieel certificaat – wordt overhandigd door Piet Hein Donner, voorzitter van de Carnegie Stichting en voormalig minister en voormalig vicepresident van de Raad van State.

Voor meer informatie over de ceremonie op donderdag 3 november 2022, klik hier.

Carnegie Wateler Vredesprijs
De Carnegie Wateler Vredesprijs wordt eens in de twee jaar uitgereikt door de Carnegie Stichting aan een persoon of instelling die zich ‘op een opvallende wijze in woord, geschrift of houding heeft ingezet voor de internationale vrede’.

Door de COVID-19-pandemie werd de Carnegie Wateler Vredesprijs in 2020 niet uitgereikt. In 2018 ontving de Belgische oorlogscorrespondent Rudy Vranckx de prijs voor zijn buitengewone moed en toewijding bij zijn verslaggeving vanuit conflictgebieden. In 2016 werd de prijs toegekend aan Sigrid Kaag, eerste vicepremier en minister van Financiën en voormalig diplomaat, voor haar verdiensten bij het vervullen van gevoelige en gevaarlijke missies in het Midden-Oosten.

Karin Lodder nieuwe manager Bibliotheek van het Vredespaleis

Met ingang van 1 juni 2022 begint Karin Lodder als nieuwe manager bij de Bibliotheek van het Vredespaleis. De bibliotheek is gespecialiseerd in vakliteratuur over internationaal publiek- en privaatrecht, vergelijkend recht en jurisprudentie uit alle delen van de wereld. Sinds haar opening in 1913 is de bibliotheek van het Vredespaleis in de afgelopen eeuw uitgegroeid tot een van de meest prestigieuze bibliotheken op haar vakgebied en wordt door juristen, wetenschappers en studenten uit de hele wereld geraadpleegd.

Karin Lodder heeft rijke ervaring in het aansturen van bibliothecair medewerkers: de afgelopen 16 jaar vervulde zij verschillende management posities bij de KB, de nationale bibliotheek van Nederland. Daarvoor leidde zij het informatiecentrum van advocatenkantoor NautaDutilh. De overstap naar het Vredespaleis geeft haar de mogelijkheid om eindverantwoordelijkheid te dragen voor deze prominente bibliotheek op het gebied van internationaal recht.

De Bibliotheek van het Vredespaleis staat aan de vooravond van grote veranderingen. Als gevolg van een impuls in het subsidiebeleid van het ministerie van Buitenlandse Zaken zal naast de dienstverlening aan de hoven in het Vredespaleis de digitalisering van de bibliotheek versneld worden doorgevoerd. Karin Lodder neemt de vereiste expertise mee om deze omslag te maken, niet alleen op het gebied van technologie, maar ook met het oog op noodzakelijke veranderingen bij zowel de medewerkers als de manier van dienstverlening. De Carnegie Stichting, eigenaar en beheerder van het Vredespaleis, is daarom verheugd met haar benoeming.

Naast de digitalisering en interne vernieuwing zal de toekomstige focus ook liggen op verdere ondersteuning van de in het paleis gevestigde instellingen: het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties, het Permanent Hof van Arbitrage en de Haagse Academie voor Internationaal Recht. Voor diensten die de Bibliotheek van het Vredespaleis voor derden aanbiedt, bijvoorbeeld voor andere internationale tribunalen en organisaties, dient zij eigen inkomsten te verwerven aangezien deze niet onder de subsidie van het ministerie van Buitenlandse Zaken vallen. Naast de hoven en internationale organisatie vormen ook wetenschappers en studenten internationaal recht een belangrijke klantgroep van de bibliotheek. De unieke collectie van de bibliotheek wordt jaarlijks ook door deze groep veelvuldig geraadpleegd.

Jeroen Vervliet, bibliothecaris van het Vredespaleis, is vrijgespeeld om de relaties met beide hoven en de institutionele gebruikers verder te ontwikkelen. Door zijn jarenlange ervaring bij het Vredespaleis bezit hij zeer uitgebreide kennis van de collecties en de diensten.

Karin Lodder

 

Jeroen Vervliet

Nieuwe documentaire over unieke 17e-eeuwse schilderingen in het Vredespaleis

Ferdinand Bol (1616 – 1680) en Gerard de Lairesse (1640 – 1711) behoren tot de belangrijkste schilders uit de 17e Eeuw. In de Bolzaal van het Haagse Vredespaleis zijn unieke schilderijensembles van deze twee kunstenaars te vinden. Kunsthistorica Margriet van Eikema Hommes heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar deze ensembles. De verrassende resultaten van het onderzoek en de prachtige zaal zijn nu voor iedereen toegankelijk gemaakt door middel van een korte documentaire. 
 
Het Vredespaleis huisvest het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties, het Permanent Hof van Arbitrage en de Haagse Academie voor Internationaal Recht. Het paleis werd naar aanleiding van de eerste Haagse Vredesconferentie (1899) gebouwd en opende zijn deuren in 1913. 
Als blijk van ondersteuning gaven veel landen tijdens het bouwproces cadeaus in de vorm van kunstwerken of bouwmaterialen. Vandaag de dag zijn er in dit internationale icoon voor ‘Vrede en Recht’ meer dan veertig cadeaus te vinden die specifiek voor het Vredespaleis werden vervaardigd. Een uitzondering binnen de kunstcollectie van het Vredespaleis vormen de schilderingen van Ferdinand Bol en Gerard de Lairesse, aangezien deze al eeuwen vóór de bouw van het Vredespaleis vervaardigd werden. 
 
Zowel de schilderingen van Bol als die van De Lairesse beslaan vele vierkante meters en onderscheiden zich daarin van de meeste 17e-eeuwse schilderijen. Deze doeken waren dan ook niet bedoeld om ‘los’ aan de muur te hangen; die van Bol waren oorspronkelijk opgenomen in een wandbetimmering terwijl die van De Lairesse een plafond sierden. Zulke enorme schilderingen werden aanvankelijk voor paleizen en stadhuizen vervaardigd, maar in de loop van de 17e eeuw lieten steeds meer burgers deze decoraties maken voor hun eigen huizen. De ensembles van Bol en De Lairesse zijn hiervan vroege voorbeelden. 
 
Hoewel de kunstwerken in de Bolzaal eeuwen geleden zijn geschilderd, zijn hun onderwerpen nog steeds actueel: “Op het eerste gezicht zie je Bijbelse, mythologische en allegorische taferelen, maar deze voorstellingen hebben betrekking op oorlogen en het lot van vluchtelingen op zoek naar een nieuw bestaan” verklaart Margriet van Eikema Hommes. 
 
Materiaalonderzoek met onder meer röntgenstraling en infraroodlicht en een iconografische analyse tonen aan dat de doeken een getuigenis van de toenmalige tijd zijn. Op het drieluik Allegorie op de Eendracht, Handelsvrijheid en Bescherming tegen Gevaar van Gerard de Lairesse uit het jaar 1672 bijvoorbeeld houdt Concord een bundel vast met vier pijlen. Uit het onderzoek blijk dat er oorspronkelijk zeven pijlen waren als symbool voor de zeven verenigde provincies van de Nederlandse Republiek. Maar nadat in het ‘rampjaar’ 1672 drie provincies moesten worden afgestaan, reduceerde De Lairesse het aantal pijlen.  
De Lairesses schildering sierde ooit het plafond van de ontvangstzaal van de grachtenwoning van de beroemde en beruchte Amsterdamse oud-burgemeester Andries de Graeff. In 1903 kwamen de schilderijen op een veiling terecht en werden ze aangekocht voor het nieuw te bouwen Vredespaleis. 
 
Ferdinand Bols wandvullende doeken zijn besteld door de schatrijke Utrechtse weduwe Jacoba Lampsins. Zij liet ze in de vroege jaren 1660 vervaardigen voor haar ontvangstkamer en koos daartoe onderwerpen die betrekking hadden op haar achtergrond en denkbeelden. Zo verwijzen de schilderingen met Het vinden van Mozes en Aeneas ontvangt van Venus zijn wapenrusting naar haar voorouders die vanwege het oorlogsgeweld gevlucht waren uit de Zuidelijke Nederlanden. De doeken met De aanvoerder van de Heer verschijnt aan Jozua en Koning Cyrus geeft de geroofde tempelschatten terug hebben betrekking op een toenmalig politiek conflict in Utrecht. Ruim twee eeuwen later werden de schilderingen geschonken aan het Rijksmuseum. Het museum gaf deze aan het begin van de 20e eeuw in langdurig bruikleen aan het Vredespaleis. 
 
De Carnegie Stichting, eigenaar en beheerder van het Vredespaleis, heeft nu een documentaire uitgebracht waarin kunsthistorica Margriet van Eikema Hommes en conservator Jacobine Wieringa interessante details over de kunstwerken in de Bolzaal toelichten. Hiermee wordt geïnteresseerden een blik gegund in deze prachtige zaal, die over het algemeen niet toegankelijk is voor het publiek. Bovendien maakt de documentaire de indrukwekkende resultaten van het onderzoek naar de 17e-eeuwse schilderijen voor iedereen laagdrempelig toegankelijk.

Ter nagedachtenis aan Z.E. rechter James Richard Crawford

Het Vredespaleis rouwt om het verlies van Z.E. rechter James Richard Crawford, die op 31 mei 2021 is overleden.

Rechter Crawford was sinds 6 februari 2015 lid van het Internationaal Gerechtshof. Zijn ambtstermijn zou in februari 2024 aflopen. Voordat hij tot lid van het Hof werd verkozen, was rechter Crawford ook actief in talrijke zaken voor de Hoven in het Vredespaleis. Daarnaast was hij lange tijd actief als lid van het Curatorium van de Haagse Academie voor Internationaal Recht en was hij een frequent bezoeker van de Bibliotheek van het Vredespaleis. Rechter Crawford heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van het internationaal recht, zowel als academicus als in zijn hoedanigheid als rechter.

Z.E. rechter James Richard Crawford zal zeer worden gemist. Onze gedachten gaan uit naar zijn familie en de collega’s van het Internationaal Gerechtshof.

Het complete persbericht van het Internationaal Gerechtshof is hier te vinden.